วันอาทิตย์ที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2556

พัชรินต์ พลวาปี

 ตอนที่ 1 กำเนิด "พัชรินต์"
                แม่ข้าพเจ้าเล่าให้ข้าพเจ้าฟังว่าตอนท้องข้าพเจ้า  ท่านชอบทานข้าวกับของหวานมาก  
แม่เล่าว่าท้องข้าพเจ้าแปดเดือนก็คลอด  ข้าพเจ้าเป็นเด็กคลอดก่อนกำหนด  ตัวเล็กมาก  จนแม่ตั้งชื่อว่า "น้อย" ข้าพเจ้าเติบโตมาพร้อมกับความผอมมาก  น้ำหนักไม่เคยถึงเกณฑ์มาตรฐาน  สำหรับชื่อจริงของข้าพเจ้า  พ่อได้ตั้งไว้ให้ก่อนที่้ข้าพเจ้าจะเกิดมา  พ่อตั้งชื่อลูกผู้ชายว่า "ชินณวุฒิ"  ลูกผู้หญิงว่า "พัชรินทร์"  พอพี่ชายเกิด พ่อก็ตั้งชื่อว่า "ชินณวุฒิ" แต่พอไปแจ้งเกิดผู้ใหญ่บ้านสมัยนั้นก็เขียนชื่อพี่ชายของข้าพเจ้าผิดว่า "ชินณ์วุฒิ" ส่วนข้าพเจ้าเกิดเป็นผู้หญิง เกิดที่หลังพี่ชายจึงได้ชื่อ "พัชรินต์" 
เหตุที่ชื่อข้าพเจ้าผิดเพี้ยนไม่มีใครที่เขียนชื่อนี้แบบนี้ ก็เพราะว่าผู้ใหญ่บ้านเขียนชื่อข้าพเจ้าผิดเหมือนกัน  ข้าพเจ้าเป็นเด็กเรียนดีในห้องมีนักเรียนประมาณ 18 คน ข้าพเจ้าจะสอบได้ที่หนึ่งบ้าง ที่สองบ้าง และที่สามบ้าง ตั้งแต่ชั้น ป.1 จนถึงชั้น ป.6  พอเรียนจบชั้น ป.6 จากโรงเรียนนาโกทรายทองวิทยาคม ข้าพเจ้าก็สมัครเข้าเรียนต่อชั้น ม.1 ที่โรงเรียนสุวรรณคูหาพิทยาสรรค์  ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอ ข้าพเจ้าเรียนจบชั้น ม.3 แล้วไม่ได้เรียนต่อ  แม่กับยายบอกว่าเป็นลูกผู้หญิงไม่ต้องเรียนสูงหรอกเดี๋ยวก็ต้องแต่งงาน  ข้าพเจ้าแอบร้องไห้คนเดียวบ่อยๆ ข้าพเจ้าได้โควต้าวิทยาลัยอาชีวะ
แต่ก็ไม่ได้ไปเรียน  ข้าพเจ้าอยากไปสอบเข้าโรงเรียนสตรีราชินูทิศ  แต่ก็ไม่ได้ไปสอบ  ข้าพเจ้าต้องอยู่ขายของช่วยแม่  บ้านข้าพเจ้าขายของชำ  ชีวิตวันๆ ก็ขายของ  เปิดเพลงเต้น  วาดภาพ  เขียนกลอน  เล่นกับเด็กๆ ข้าพเจ้าเป็นคนรักเด็กมากเพราะข้าพเจ้าไม่มีน้องเป็นลูกคนสุดท้อง ข้าพเจ้ามีพี่ชายคนเดียวและพี่ชายไปเรียนต่อวิทยาลัยเกษตรอุดรธานี  ข้าพเจ้ารู้สึกเศร้ามากทุกครั้งที่เพื่อนๆ ที่ได้ไปเรียนต่อที่อุดรฯ มาเยี่ยม พอเพื่อนไปก็แอบร้องไห้ทุกที  คิดแค่ว่า..ทำไมชีวิตเราไม่เหมือนคนอื่น..

แล้วจะมาเล่าต่อในตอนต่อไปนะคะ..

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น